Του Κωνσταντίνου Κατσάρα
Στα δύσκολα προπολεμικά και κατοχικά χρόνια, τότε που η φτώχεια και η δυστυχία σκίαζαν τη ζωή των Ελλήνων, το ποδόσφαιρο αποτελούσε τη μοναδική διέξοδο ψυχαγωγίας. Στην Κατερίνη, ένας από τους πρώτους συλλόγους που έδωσαν χρώμα σε εκείνες τις σκοτεινές εποχές ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης, ιδρυμένος γύρω στο 1928. Το σωματείο αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της τοπικής ποδοσφαιρικής ταυτότητας και αργότερα αποτέλεσε τον πρόδρομο του σημερινού Πιερικού.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη συνέχισε να αναπνέει ποδόσφαιρο. Την άνοιξη του 1946, δραστήριοι φίλαθλοι ίδρυσαν έναν δεύτερο σύλλογο, τον Όλυμπο Κατερίνης (βλέπει φωτογραφία), δίπλα στον Μ. Αλέξανδρο. Το όνομα δεν ήταν τυχαίο· εξέφραζε φιλοδοξία, ύψος και προσδοκίες. Και πράγματι, ο Όλυμπος δεν άργησε να τις επιβεβαιώσει. Στη δεκαετία του ’50 κατέκτησε έξι πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κεντροδυτικής Μακεδονίας, επισκιάζοντας τον ιστορικό αντίπαλο και αλλάζοντας τις ισορροπίες στο τοπικό ποδόσφαιρο.
Στην ομάδα αυτή εντάχθηκε το 1958 ο Πολυχρόνης Φουλίδης, γνωστός ως «Μαύρο Διαμάντι». Με το ταλέντο, τη δύναμη και τη σεμνότητά του, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα. Η παρουσία του υπήρξε καθοριστική σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο δεν ήταν επάγγελμα, αλλά πάθος, προσφορά και τιμή. Η πορεία των δύο συλλόγων συναντήθηκε το 1961, όταν στις 11 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η ιστορική συγχώνευση που γέννησε τον Σ.Φ.Κ. Πιερικό. Από τότε, η Κατερίνη απέκτησε έναν ενιαίο εκπρόσωπο, ικανό να εκφράσει το ποδοσφαιρικό της DNA σε εθνικό επίπεδο.
Σήμερα, όμως, η εικόνα είναι διαφορετική. Το ποδόσφαιρο της πόλης αγωνίζεται στην Τρίτη κατηγορία, χωρίς ανοδικές φιλοδοξίες και χωρίς τη μαζική στήριξη των νέων. Η απόσταση ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν μοιάζει να μεγαλώνει.
Γι’ αυτό και η αναμενόμενη ονοματοδότηση του γηπέδου με το όνομα του Πολυχρόνη Φουλίδη αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Δεν είναι απλώς μια τιμή σε έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή. Μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης αναγέννησης. Να εμπνεύσει τα παιδιά της πόλης – αγόρια και κορίτσια – να ξαναμπούν στα γήπεδα. Να δημιουργήσει ένα νέο φυτώριο ταλέντων. Να ξαναφέρει τον κόσμο στις εξέδρες.
Η Κατερίνη έχει αποδείξει ότι διαθέτει ποδοσφαιρική ψυχή. Το ζητούμενο είναι να τη δώσουμε ξανά λόγο να χτυπήσει δυνατά. Και το «Μαύρο Διαμάντι» μπορεί να γίνει το σύμβολο αυτής της νέας αρχής.
