Προς τον Δήμαρχο Κατερίνης και τα Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης μας
Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε, Αξιότιμες κυρίες και κύριοι Δημοτικοί
Σύμβουλοι,
με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση πληροφορούμαι ότι την προσεχή εβδομάδα πρόκειται να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο η πρόταση ονοματοδότησης του γηπέδου της πόλης μας προς τιμήν του κορυφαίου ποδοσφαιριστή Φουλίδη Πολυχρόνη, ενός ανθρώπου που τίμησε με το ήθος, το ταλέντο και την προσφορά του τον αθλητισμό και την τοπική μας κοινωνία.
Θεωρώ την πρωτοβουλία αυτή εξαιρετικά σημαντική, καθώς αποδίδει τον οφειλόμενο σεβασμό σε μια προσωπικότητα που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στα γήπεδα της πόλης μας και ενέπνευσε γενιές νέων. Στο πλαίσιο αυτό, επιτρέψτε μου να σας αποστείλω μερικές πληροφορίες που σχετίζονται με τη ζωή, την πορεία και την προσφορά του. Ευελπιστώ ότι θα αποτελέσουν ένα μικρό, αλλά ουσιαστικό, συμπλήρωμα στην προσπάθεια ανάδειξης της μνήμης του.
Είμαι βέβαιος ότι η απόφασή σας θα συμβάλει στη διατήρηση της ιστορικής συνέχειας και στην ενίσχυση της σχέσης των νέων με τις αξίες του αθλητισμού, της προσπάθειας και της αξιοπρέπειας.
Σας ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο και την προσοχή σας.
Με εκτίμηση, Κωνσταντίνος Κατσάρας
Φουλίδης Πολυχρόνης «Πόλυς» (Ο Πελέ της Ελλάδος)
Ο Πολυχρόνης «Πόλυς» Φουλίδης Γεννήθηκε το 1939 στην Κατερίνη. Εντάχθηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Ολύμπου προετοιμασμένος, αφού είχε σπουδάσει το ποδόσφαιρο, στην αυλή του τότε εξατάξιου Γυμνασίου, στα Αστικά της Κατερίνης. Ήταν ακόμα παίκτης του Ατρόμητου Κατερίνης, όταν μετά από παρότρυνση του φίλου του, του γνωστού ποδοσφαιριστή Πορτοκαλίδη, μεταγράφηκε και φόρεσε την πράσινη φανέλa του Ολύμπου. Στον πρώτο αγώνα του με τον Όλυμπο αντιμετώπισε την ομάδα του Μελιταία Θεσσαλονίκης το 1958. Ο τότε πρώτος πτυχιούχος προπονητής του Ολύμπου, ο αείμνηστος Σωτήρης Μινάρδος, αναγνώρισε αμέσως το τεράστιο και ξεχωριστό ταλέντο του Πόλυ που ξεχώριζε από όλους τους παίκτες στο γήπεδο. Η ραγδαία εξέλιξη του Φουλίδη με τους πράσινους ήταν καταπληκτική. Πολύ γρήγορα πήρε μόνιμη θέση στον βασικό κορμό της πρώτης ομάδας. Στη συνέχεια απέδειξε, ότι ήταν ένα έμφυτο ταλέντο των γηπέδων. Ήταν ένας ποδοσφαιριστής προικισμένος με άψογη τεχνική, ένας πραγματικός βιρτουόζος, άρχοντας (μάγος) της μπάλας! Ήταν μα έντονη προσωπικότητα με ηγετικά χαρίσματα και οργανωτικές ικανότητες. Ένας «αέρινος» τεχνίτης, που χόρευε τη μπάλα με την «ευφυΐα των ποδιών», ξετρέλαινε τους αντιπάλους και γοήτευε τους οπαδούς μας. Ο Πόλης εκτός από ξεχωριστός χαρισματικός ποδοσφαιριστής ήταν κι ένας θαυμάσιος συμπαίκτης μας, ένας άνθρωπος, με πνεύμα ταπεινό. Χάρισε με την παρουσία του πολλές νίκες στον Όλυμπο και μετέπειτα περίτρανους θριάμβους στον Πιερικό, αλλά και με τις ατομικές επιδόσεις του θέαμα με μεγάλες συγκινήσεις που προκάλεσαν απέραντες χαρές στους φιλάθλους. Υπήρξε πιθανόν η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική φυσιογνωμία της Κατερίνης και όχι μόνο. Γι’ αυτό και ο φίλαθλος κόσμος τον αποκάλεσε Πελέ της Ελλάδος ή τον ονόμαζε το Μαύρο διαμάντι (παρομοιάζοντάς τον με τον Ντα Σίλβα Λεονίντας, τον μεγαλύτερο επίσης Βραζιλιάνο ποδοσφαιριστή της δεκαετίας του 30). Τερμάτισε την ποδοσφαιρική καριέρα του κρεμώντας τα ποδοσφαιρικά στο καρφί του τοίχους στις 11 Φεβρουαρίου 1973 στο παιχνίδι με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ο δημοφιλέστατος ποδοσφαιριστής της πόλης μας, που χάρισε στιγμές δόξας και περηφάνιας με το παίξιμό του, ξεχασμένος από συμπαίκτες και φιλάθλους, βιώνει σήμερα δύσκολες μέρες μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αντιμετωπίζοντας σοβαρά προβλήματα υγείας.
Σε τέτοιες στιγμές, δεν είναι τα γκολ, οι τίτλοι και τα χειροκροτήματα αλλά η δύναμη της ανθρώπινης σχέσης και της αφοσίωσης, η φωνή της αγάπης που δεν ξεχνά. Σε μια δύσκολη καθημερινότητα, βρίσκει το αληθινό στήριγμα στην οικογένειά του. Είναι η αληθινή συναισθηματική και πρακτική υποστήριξη. Με αξιοπρέπεια και αφοσίωση, η σύζυγός του στέκεται δίπλα του, προσφέροντας αγάπη και φροντίδα, αποδεικνύοντας πως η μεγαλύτερη νίκη δεν αποκτάται στα γήπεδα, αλλά με την αντοχή και τη δύναμη της καρδιάς.
Κωνσταντίνος Κατσάρας
Πρόταση Ονοματοδοσίας του γηπέδου προς Τιμήν του Ποδοσφαιριστή Φουλίδη
Ο Γυμναστικός Αθλητικός Σύλλογος Κατερίνης «Όλυμπος», ιδρυμένος το 1946, δεν υπήρξε απλώς μια ποδοσφαιρική ομάδα. Υπήρξε το ζωντανό σύμβολο μιας πόλης που αναζητούσε ελπίδα και ενότητα μετά τις πληγές του πολέμου. Στο γήπεδο του Πάρκου δεν συγκρούονταν μόνο έντεκα ποδοσφαιριστές∙ συναντιόταν η ψυχή της Κατερίνης, η νεολαία που ονειρευόταν, οι οικογένειες που ήθελαν να πιστέψουν ξανά στη δύναμη της συλλογικότητας.
Με τις πράσινες εμφανίσεις του, ο Όλυμπος έδωσε φωνή σε μια γενιά που διψούσε για πρόοδο. Οι έξι τίτλοι που κατέκτησε στο πρωτάθλημα ΕΠΣ της Κεντροδυτικής Μακεδονίας δεν ήταν απλώς αθλητικές διακρίσεις, αλλά στιγμές υπερηφάνειας για ολόκληρη την κοινότητα της Κατερίνης. Κάθε νίκη ήταν γιορτή, κάθε αγώνας μια ευκαιρία να ξεχαστούν οι δυσκολίες της καθημερινότητας και να αναδειχθεί η δύναμη της ενότητας. Η σημασία του Ολύμπου ξεπερνά τα γκολ και τα πρωταθλήματα. Υπήρξε σχολείο ζωής για δεκάδες νέους (στην περίοδο 1946 έως 1961 περίπου 100 άτομα την πράσινη φανέλa) που μέσα από το ποδόσφαιρο έμαθαν την αξία της προσπάθειας, της συνεργασίας και της αξιοπρέπειας. Σ’ αυτούς συμπεριλαμβάνονταν στην περίοδο από το 1946 έως και το 1950 ο Δημήτριος Χατζηχιδήρογλου γνωστός ως «Μπέμπης» που υπήρξε η ψυχή της ομάδος. Στη συνέχεια ανέλαβε τα σκήπτρα στην δεκαετία του ’50 ο Χρίστος Θεοδωρίδης, και στην επόμενη δεκαετία του ’60 οδήγησε σε περίτρανες νίκες την ομάδα του Πιερικού ο Πόλυς Φουλίδης γνωστός ο «Πελέ ή το Μαύρο Διαμάντι » της Ελλάδας.
Στο πλαίσιο της διατήρησης της μνήμης και της αναγνώρισης της προσφοράς των, καταθέτω επίσημη πρόταση για την ονοματοδοσία του γηπέδου μας, προς τιμήν του ποδοσφαιριστή Φουλίδη (ως εκπρόσωπος όλων των αθλητών της πόλης μας) και παρακαλάω για μία θετική απόφαση.
Κατσάρας Κωνσταντίνος
Πρόταση Ονοματοδοσίας προς Τιμήν του Ποδοσφαιριστή Φουλίδη Πόλυ «Πελέ ή Το Μαύρο διαμάντι» της Πόλης μας
Η πόλη μας έχει την τιμή να φιλοξενεί στη μνήμη της έναν ποδοσφαιριστή που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του αθλητισμού: τον ποδοσφαιριστή Φουλίδη Πόλη, γνωστό στους φιλάθλους ως «Πελέ και Το Μαύρο διαμάντι». Με τις επιδόσεις του, το ήθος του και την αγάπη του για το ποδόσφαιρο, έγινε σημείο αναφοράς για γενιές φιλάθλων και πηγή υπερηφάνειας για την τοπική κοινωνία.
Στο πλαίσιο της διατήρησης της μνήμης και της αναγνώρισης της προσφοράς του, καταθέτω επίσημη πρόταση για την ονοματοδοσία του γηπέδου προς τιμήν του. Η πρωτοβουλία αυτή δεν αποτελεί μόνο φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο αθλητή, αλλά και πράξη πολιτισμού που ενώνει την κοινωνία μας γύρω από τις αξίες του αθλητισμού. « Θα ήταν ευχή θεού» (βαθιά επιθυμία όλων φιλάθλων του τόπου μας), εάν τα μέλη του Δημοτικού Συμβολαίου εκδίδαν θετική απόφαση.
Με πολλή εκτίμηση
Κωνσταντίνος Κατσάρας
