Του Γιώργου Κοντογεώργη
Στο τελευταίο μεγάλο ματς της καριέρας του, το πρόσφατο με την Γιουβέντους για την Serie A, ήταν ωραία φάση να τον χαζεύεις. Αφεντικό σε μια άμυνα που δεν επέτρεπε τίποτα στην Κυρία, είχε την μπάλα κολλημένη στο αριστερό του πόδι και έπαιζε άπειρες πάσες με τους μέσους. Οσες φορές ήταν τελευταίος παίκτης, δεν πανικοβλήθηκε ποτέ, έπαιρνε όλες τη σωστή απόφαση και με σιγουριά, ψυχραιμία και ακρίβεια φάνταζε ένας μικρός Πίρλο εκείνο το βράδυ της Παρασκευής στο Artemio Franchi. «Στο τέλος, πάντα φεύγουν οι καλύτεροι» έγραψε ο Maestro, φίλος και συμπαίκτης του στην Εθνική Ιταλίας. Αυτός ήταν με μια επιφανειακή ματιά ο Ντάβιντε Αστόρι, ο Ιταλός σέντερ-μπακ που το μεσημέρι της Κυριακής πήρε βαθύ γλυκό ύπνο. Την μέρα που έφυγε από τη ζωή, το FourFourTwo του Gazzetta γράφει σύντομα δύο λόγια για την καριέρα του στην Serie A και το πέρασμα από την Εθνική Ιταλίας…
Μεγάλωσε στο Σαν Πελεγκρίνο και πρωτοέπαιξε ποδόσφαιρο στην ομάδα-δορυφόρο της Μίλαν, Πόντε Σαν Πιέτρο. Από το 2001 ξεκίνησε να αγωνίζεται στις μικρές ομάδες των Rossoneri και το 2005 έφτασε στην Primavera. Τα βήματα ήταν γρήγορα και όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, ο Αστόρι παραχωρήθηκε δανεικός για να πάρει εμπειρίες και η πρώτη του ήταν το 2006-07 όταν έπαιξε στην τρίτη κατηγορία με την Πιτσιγκετόνε, πραγματοποιώντας 27 συμμετοχές και πετυχαίνοντας ένα γκολ. Την επόμενη παραχωρήθηκε ξανά δανεικός, αυτή τη φορά στην Κρεμονέζε, με την οποία είχε 31 εμφανίσεις και ήταν εκ των πρωταγωνιστών βοηθώντας την να πάρει την άνοδο στην Serie B στα playoffs κόντρα στην Τσιταντέλα.
Αφού στην Μίλαν δεν έπαιξε ποτέ σε επίσημο αγώνα, ήταν η ώρα για τον Αστόρι να παίξει στο top-level με άλλη φανέλα. Και αυτή ήταν της Κάλιαρι η οποία τον απέκτησε το 2008, αρχικά με τη μορφή συνιδιοκτησίας και στη συνέχεια με κανονική μεταγραφή δίνοντας ένα εκατ. ευρώ στους Rossoneri. Στις 14 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 21 ετών έκανε ντεμπούτο στην Serie A σε ήττα εκτός έδρας από την Σιένα, αγωνιζόμενος σαν αριστερός μπακ. Την επόμενη καθιερώθηκε στους Rossoblu σαν κεντρικός αμυντικός παίζοντας στα 34 από τα 38 ματς του πρωταθλήματος.
Οπως τα χρόνια περνούσαν η δουλειά και η σταθερότητα, έφεραν τον αριστεροπόδαρο σέντερ-μπακ πιο ψηλά στην εκτίμηση των μεγάλων club και το 2014 η Ρόμα τον απέκτησε με τη μορφή δανεισμού. Με τους Giallorossi έπαιξε σε 30 αγώνες και για πρώτη φορά στο Champions League, όμως η option αγοράς δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ και έτσι η Φιορεντίνα τον έκανε δικό της με την ίδια φόρμουλα. Το ντεμπούτο με τους Viola ήταν βγαλμένο από σενάριο, καθώς ήρθε κόντρα στην Μίλαν και η νέα του ομάδα νίκησε 2-0. Με τη φανέλα των Τοσκανών, ο Αστόρι έπαιξε σε 88 αγώνες, σημείωσε τρία γκολ και είχε περασμένο στο μπράτσο το περιβραχιόνιο του capitano.
https://youtu.be/XbYZ1WRkGWU
Ο Αστόρι έζησε μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της καριέρας του με το Εθνόσημο στο στήθος. Το 2010 ο Τσέζαρε Πραντέλι τον κάλεσε στους Azzurri, όμως έπαιξε για πρώτη φορά με την Ιταλία τον Μάρτιο του 2011 – σε ηλικία 24 ετών – στη φιλική νίκη κόντρα στην Ουκρανία. Δύο χρόνια αργότερα, στο Confederations Cup της Βραζιλίας ήταν στην αποστολή της ομάδας που βρέθηκε στην τρίτη θέση της διοργάνωσης. Με την Squadra Azzurra αγωνίστηκε 14 φορές και πέτυχε ένα γκολ, στον μικρό τελικό εκείνου του Confederations Cup με αντίπαλο την Ουρουγουάη.
Μόλις πριν μερικές μέρες ο Αστόρι ανανέωσε το συμβόλαιό του με τους Viola και θα έμενε στην Τοσκάνη μέχρι το τέλος των καλών του ημερών. Στα 31 του είχε πολύ καιρό να χαρίσει περισσότερες όμορφες εικόνες, όπως αυτές στην τελευταία του μεγάλη παράσταση. Ciao Davide.
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
