Ο Αντώνης Αδαμόπουλος γεννήθηκε το 1971 και από πολύ μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο. Γρήγορα το όνομά του έγινε γνωστό στο ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό στερέωμα της Πιερίας και όχι μόνο.
Την δεκαετία του 1990 έλαμψε το άστρο του φορώντας τη φανέλα του Θερμαϊκού Κορινού, όπου είχε πολυχρόνη παρουσία κυρίως στη Δ’ Εθνική κατηγορία.
Στη συνέχεια το1998 μεταπήδησε στον Αιγινιακό, στον οποίο έπαιξε τρείς χρονιές προσφέροντας τα μέγιστα, με καλύτερη ίσως την πρώτη σεζόν 1998-99, όταν η ομάδα του Αιγινιακού αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στη Α’ κατηγορία της ΕΠΣ Πιερίας, αλλά δεν πήρε προαγωγή στην Δ’ Εθνική κατηγορία γιατί έχασε στο μπαράζ ανόδου στο γήπεδο Πολυκάστρου από τον δυνατό Μέγα Αλέξανδρο Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης με 2-0. Έτσι το δεύτερο παιχνίδι με την ΑΕ Ποντίων Βέροιας ήταν χωρίς βαθμολογικό ενδιαφέρον.
Ο Αδαμόπουλος αρεσκόταν να αγωνίζεται ως μέσος, αλλά δεν ήταν λίγες οι φορές που έπαιξε λίμπερο η όπου τον είχε ανάγκη η ομάδα.
Το παιχνίδι του ήταν “αθόρυβο” και ουσιώδες δίνοντας πάντα το 100/100 των δυνάμεων του.
Σταθερή αξία με γεμάτα πρωταθλήματα από πλευράς συμμετοχών και με την απόδοση του να βοηθά σημαντικά την ομάδα στην κατάκτηση της νίκης.
Ένα θετικό στοιχείο που σημάδεψε την καριέρα του, ήταν η ικανότητα του στα χτυπήματα πέναλτι, στα οποία ευστοχούσε, και δίκαια του αποδόθηκε ο τίτλος “σπεσιαλίστας” του είδους.
Εκτός της μεγάλης αγωνιστικής προσφοράς του, όπου κι αν έπαιξε, διακρίθηκε και για τον ακέραιο χαρακτήρα του, με συνέπεια να είναι αγαπητός σε όλους όσους τον είδαν αγωνιζόμενο.
Φωτογραφικό αρχείο Γιώργου Καρανικόλα
Ο Αντώνης Αδαμόπουλος (δεξιά) με τον υπογράφοντα, σε εκδήλωση του Αιγινιακού.
Το φύλλο αγώνα του άτυχου μπαράζ στο Πολύκαστρο, όπου η Αιγινιώτικη ομάδα έχασε από το Καλοχώρι Θεσσαλονίκης με 2-0. Ο Αδαμόπουλος έπαιξε με το “5” στην πλάτη.
Μία ενδεκάδα του Αιγινιακού της εποχής εκείνης. Ο Αντώνης Αδαμόπουλος διακρίνεται καθήμενος πρώτος από τα δεξιά.
