Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Με σχηματισμένα πλέον τα ζευγάρια των προημιτελικών του Τσάμπιονς λιγκ αναρωτιόμουν αν από την οκτάδα λείπει κάποια ομάδα που θα μπορούσε να κερδίσει το τρόπαιο και την χάσαμε σχετικά νωρίς: νομίζω μόνο η Μάντσεστερ Σίτυ λείπει κι ένας λόγος που αποκλείστηκε είναι γιατί έπεσε πάνω στην Ρεάλ Μαδρίτης. Ολες οι υπόλοιπες υποψήφιες πρωταθλήτριες Ευρώπης είναι παρούσες.
Ιταλική ομάδα του καιρού μας ικανή να γίνει πρωταθλήτρια Ευρώπης δεν υπάρχει. Η μόνη γερμανική που μπορεί αυτό να το καταφέρει είναι η Μπάγερν Μονάχου και συνεχίζει. Αυτό που συνέβη με την Αταλάντα είναι ενδεικτικό. Η ομάδα του Μπέργκαμο πέταξε εκτός διοργάνωσης στην προηγούμενη φάση την Μπορούσια Ντόρτμουντ, αλλά από την Μπάγερν δέχτηκε δέκα γκολ σε δυο ματς: το γεγονός καταδεικνύει κυρίως την διαφορά της Μπάγερν από την Ντόρτμουντ.
Στην οκτάδα, όπως αποδείχτηκε, δεν θα μπορούσε να βρίσκεται κάποια άλλη αγγλική ομάδα, πλην της Λίβερπουλ που είναι πρωταθλήτρια Αγγλίας και της Αρσεναλ που είναι η βασική υποψήφια για να την διαδεχτεί. Ο βασικός λόγος είναι ότι αυτές που εμφανίστηκαν φέτος στο Τσάμπιονς λιγκ (και ήταν πολλές) δεν είχαν σοβαρές άμυνες. Η Τσέλσι, που ένας Θεός ξέρει γιατί έδιωξε τον Μαρέσκα, δέχτηκε από την Παρί 8 γκολ σε δυο ματς. Η Τότεναμ σε δύο ματς 7 από την Ατλέτικο. Η Νιούκαστλ που τόσο καλά έπαιξε με την Μπάρτσα στο πρώτο παιγνίδι δέχτηκε 7 γκολ από τους Καταλανούς στην ρεβάνς. Και η Μάντσεστερ Σίτυ η τελευταία ναυρχίδα του αγγλικού ποδοσφαίρου αποκλείστηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης (που είχε και απουσίες) με δυο ήττες (0-3 και 1-2).
Το γνωστό και χιλιοειπωμένο «η επίθεση κόβει εισιτήρια και η άμυνα δίνει προκρίσεις» μοιάζει να ισχύει, αν και στην προκειμένη περίπτωση είναι η αποτελεσματικότητα που κάνει την διαφορά. Στον προηγούμενο γύρο είχαμε επί της ουσίας αποχαιρετήσει όλες τις ιταλικές ομάδες που εμφανίστηκαν χωρίς άμυνες – τώρα έφυγαν για τον ίδιο λόγο τέσσερις από τις έξι αγγλικές.
Ο Πεπ και τα προβλήματα του
Είδα από περιέργεια τι είπε ο Πεπ Γκουαρδιόλα μετά τον αποκλεισμό της Μάντσεστερ Σίτι. «Θα ήθελα η Σίτι να γίνει κάποτε σαν τη Ρεάλ Μαδρίτης, να γίνει μια ομάδα στην οποία το να μην κατακτήσεις το Τσάμπιονς Λιγκ είναι αποτυχία. Εδώ δεν είναι. Εδώ ο βασικός στόχος είναι το αγγλικό πρωτάθλημα. Η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα εδώ ήταν ο Κλοπ, όχι το να αποκλείω την Ρεάλ. Το να παίζεις εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης κάθε χρόνο είναι παράξενο: με τη ομάδα που έχουμε φέτος, ήμασταν αρκετά καλοί. Κερδίσανε και τους δύο αγώνες, αλλά τα στατιστικά του ματς λένε ότι ήμασταν ισοδύναμοι. Μας απέκλεισαν πάλι και το χουν κάνει συχνά, αλλά με βάση τον τρόπο που παίξαμε, νομίζω ότι το ξέρουν κι αυτοί πόσο τους δυσκολέψαμε» είπε και τόνισε: «Έχουμε πολλά για να φτάσουμε στο επίπεδό τους. Εχουμε ταλαντούχους παίκτες. Δεν είμαστε όμως ακόμα μια ολοκληρωμένη ομάδα. Ήμασταν στο παρελθόν, από κάθε άποψη, και τώρα δεν είμαστε. Υπάρχουν ακόμα αγώνες να παίξουμε στο πρωτάθλημα όπου έχουμε ένα καινούργιο σπουδαίο αντίπαλο που λέγεται Αρσεναλ. Χρειαζόμαστε νίκες στην Πρέμιερ λιγκ για να επιστρέψουμε στο Τσάμπιονς λιγκ». Όταν τον ρώτησαν αν υπάρχει ζήτημα παραμονής του στην Σίτυ είπε πως δεν καταλαβαίνει γιατί όλοι θέλουν να τον δουν να φεύγει! «Έχω συμβόλαιο» είπε. «θα δουλέψω ώστε η Σίτυ να έχει τα ίδια πρότυπα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου το να μην κερδίσεις το Τσάμπιονς λιγκ θεωρείται αποτυχία. Είναι δύσκολο αλλά ίσως τα καταφέρουμε».
Από όλα αυτά καταλαβαίνει κανείς δυο πράγματα. Το πρώτο ότι και ο ίδιος ο Πεπ έχει πια προσαρμοστεί στην αγγλική νοοτροπία: η Πρέμιερ πάνω από όλα – όταν λέει πως αντίπαλος ήταν χθες η Λίβερπουλ του Κλοπ που τον θεωρεί πολύ μεγάλο προπονητή και σήμερα η Αρσεναλ αυτό εννοεί. Το δεύτερο είναι ότι ζητάει χρόνο ακόμα στην Σίτυ καθώς πιστεύει στους νέους παίκτες της ομάδας. Που σημαίνει ότι αγωνιστικά πιστεύει ότι αποκλείστηκε φυσιολογικά από την Βασίλισσα και πέρυσι και φέτος: δεν είναι ό,τι καλύτερο αυτή η προσέγγιση. Αλλά αυτά νομίζω ισχύουν για όλες τις αγγλικές ομάδες που μας αποχαιρέτισαν νωρίς. Στους προπονητές της Τσέλσι και της Τότεναμ δεν έφταναν οι περσινές διεθνείς επιτυχίες. Αν αυτές δεν τις εκτιμάς και βάζεις την Πρέμιερ λιγκ τόσο ψηλά θα πάθεις στο Τσάμπιονς λιγκ ζημιές μεγάλες.
Μοιάζει με κύπελλο Πρωταθλητριών
Στην οκτάδα βρίσκονται πέντε πρωταθλήτριες: η πρωταθλήτρια Γαλλίας και Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν, η πρωταθλήτρια Αγγλίας Λίβερπουλ, η πρωταθλήτρια Γερμανίας Μπάγερν Μονάχου, η πρωταθλήτρια Πορτογαλίας Σπόρτινγκ Λισσαβόνας, η πρωταθλήτρια Ισπανίας Μπαρτσελόνα. Βρίσκεται η Αρσεναλ που είναι ένα βήμα πριν την κατάκτηση του αγγλικού πρωταθλήματος και φυσικά η Ρεάλ που επίσης κυνηγάει το πρωτάθλημα στην χώρα της. Μόνη ομάδα που δεν είναι πρωταθλήτρια και δεν έχει ελπίδες να γίνει είναι η Ατλέτικο Μαδρίτης, ένα είδος εξαίρεσης του κανόνα που θέλει το εφετινό Τσάμπιονς λιγκ να είναι Κύπελλο Πρωταθλητριών πιο πολύ από ποτέ. Δεν είναι τυχαίο: οι ομάδες που κερδίζουν πρωταθλήματα έχουν οι πιο πολλές πολύ αποτελεσματικές επιθέσεις κι αυτό κάνει την διαφορά και στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή διοργάνωση.
Η Σπόρτινγκ Λισαβόνας είναι χαρακτηριστική περίπτωση. Εχει κερδίσει τα τρία από τα τέσσερα τελευταία πρωταθλήματα στην χώρα της και φέτος εξαργυρώνει στο Τσάμπιονς λιγκ αυτό το γεγονός: τερμάτισε στις πρώτες οκτώ της League Phase και έκανε απέναντι στην Μπόντο Γκλιμτ μια τεράστια ανατροπήμ γιατί είναι συνηθισμένη στο πρωτάθλημα της χώρας της να κερδίζει πολύ και να σκοράρει πολύ. Ο Μπόρχες, ο καλός κι ανερχόμενος προπονητής της, εξήγησε την ανατροπή στη ρεβάνς με τους Νορβηγούς λέγοντας κάτι απλό: «η Μπόντο έδειξε στην Σπόρτινγκ στο πρώτο ματς πόσο καλή ομάδα είναι, αλλά δεν είχε δει πόσο καλή μπορεί να είναι η Σπόρτινγκ». Οι πρωταθλητές Πορτογαλίας έκαναν ένα από κάθε άποψη άψογο ματς: σκόραραν νωρίς, έφτασαν στο 3-0 στο 78΄, πέτυχαν το γκολ πρόκρισης μόλις στο δεύτερο λεπτό της παράτασης και βρήκαν το πέμπτο γκολ στο τελευταίο λεπτό της. Η πρόκρισή τους ήταν η θεαματικότερη από όλες.
Η Ρεάλ έδειξε απλά τα δόντια της, η Παρί δείχνει πως ξέρει πολύ καλά την διοργάνωση καθώς ανεβάζει στροφές την κατάλληλη στιγμή, η Μπαρτσελόνα, η Ατλέτικο και η Λίβερπουλ έδωσαν θεαματικές παραστάσεις ένα βράδυ, πράγμα που τελικά αρκούσε. Ειδικά η Λίβερπουλ έστειλε ένα μήνυμα με την ευκολία που απέκλεισε την Γαλατά: το έκανε εντυπωσιακά (με τέσσερα γκολ κι ένα χαμένο πέναλτι) σε μια στιγμή που δεν έμοιαζε στα καλύτερά της. Ο Σλοτ (κι εμείς μαζί) ξαναείδε ένα κινητικό και με γκολ Σαλάχ, χάρηκε την ωριμότητα του Σομποσλάι, είδε τον Βίρτζ να βρίσκει ένα ρόλο παίζοντας ψεύτικο εννιάρη και κυρίως μοιάζει να κατάλαβε πως επειδή ξοδεύτηκαν πάρα πολλά λεφτά το καλοκαίρι αυτό δεν σημαίνει και πως όλοι οι νεοαποκτηθέντες πρέπει να παίζουν. Η τρελή διάταξη 4-2-4 που προσπάθησε κάποια στιγμή να εφαρμόσει για να χωρέσει και τους Ισακ και Χάπκο πήγε στην άκρη και η Λίβερπουλ απέναντι στην πρωταθλήτρια Τουρκίας ήταν μια κανονική ομάδα.
Πολύ ωραία οκτάδα
Τα ζευγάρια, έτσι όπως προέκυψαν, επιτρέπουν μια αίσθηση δικαιοσύνης: ό,τι σπέρνεις θερίζεις. Η πρώτη στην League Phase Αρσεναλ, που έδειξε την σοβαρότητα της στη ρεβάνς με την Λεβερκούζεν ήταν δίκαιο να πάρει την Σπόρτινγκ Λισαβόνας αποφεύγοντας ένα πολύ δυνατότερο αντίπαλο. Η Λίβερπουλ θα ψάξει την ρεβάνς για τον περσινό της αποκλεισμό απέναντι στην Παρί που πρέπει να αποδείξει πως δίκαια θεωρείται ο φονιάς των αγγλικών ομάδων. Η Μπαρτσελόνα βρήκε στην Ατλέτικο Μαδρίτης για να αποδείξει πως ο αποκλεισμός της στο κύπελλο Ισπανίας ήταν αποτέλεσμα απλά μιας κακής βραδιάς: αν έχει όμως άλλη μια ανάλογη θα πάει σπίτι. Η Μπάγερν Μονάχου που μέχρι τώρα κάνει εκφοβιστικά ματς στην διοργάνωση ήταν απαραίτητο στο δρόμο προς την Βουδαπέστη να βρει μια ομάδα που δεν την φοβάται δηλαδή την Ρεάλ. Που πληρώνει μπαίνοντας σε ένα δύσκολο μονοπάτι το γεγονός ότι έμεινε εκτός οκτάδας στη League Phase γιατί ένα βράδυ στην Λισαβόνα ήταν εντελώς απρόσεκτη. Για όποιον θέλει να κατακτήσει το Τσάμπιονς λιγκ κατά κάποιο τρόπο η περιπέτεια τώρα αρχίζει…
Πηγή: Gazzetta
