Του Ιωάννη Πέππα
![](https://i0.wp.com/1.bp.blogspot.com/-brMOk4lFu9Y/Vw0n2tSjp8I/AAAAAAAAUaE/5TIGClS8woEe5FarMgV-oYjgLD1e7BjhgCLcB/s1600/Trevor%2BFrancis.jpg?resize=615%2C409&ssl=1)
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1971 στη Μπέρμιγχαμ, σε ηλικία μόλις 16 ετών και πριν γιορτάσει τα 17α γενέθλια του, είχε πετύχει 4 γκολ, στο νικηφόρο 4-0 επί της Μπόλτον στο «Σεντ Άντριους Πάρκ» τον Φλεβάρη του 1971 για το πρωτάθλημα της 2ης κατηγορίας, ενώ η πρώτη σεζόν με τους «μπλε» τέλειωσε με απολογισμό 15 τέρματα σε 22 ματς.
Στις 30 Οκτωβρίου του 1976, κόντρα στην QPR για το πρωτάθλημα της 1ης κατηγορίας πέτυχε ένα από τα πλέον όμορφα γκολ στην ιστορία της ομάδας της μεγαλούπολης των Μίντλαντς. «χορεύοντας» 4 αντιπάλους και ενώ …πισωγύριζε στη διαδρομή του με τη μπάλα στα πόδια έστειλε ξαφνικά, αρκετά μέτρα έξω από την περιοχή των Λονδρέζων, μία «οβίδα» στα δίκτυα του ανήμπορου να αντιδράσει Φιλ Πάρκς (Phil Parkes).
![](https://i0.wp.com/3.bp.blogspot.com/-0dn4c3UXtV4/Vw0n4fOXsWI/AAAAAAAAUaU/N_VWFONaO9EZt652TfsF93eAC1XuNFS3gCLcB/s1600/WA2990868_result.jpg?resize=419%2C600&ssl=1)
Αφού το 1978 μεταπήδησε ως δανεικός από τη Μπέρμιγχαμ στους Ντιτρόιτ Εξπρές στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Βόρειας Αμερικής (North American Soccer League) όπου πέτυχε 22 γκολ σε 19 ματς και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη 11αδα πλάι στον θρυλικό Φραντς Μπεκενμπάουερ (Franz Beckenbauer) και τον Ιταλό Τζόρτζιο Κινάλια (Giorgio Chinaglia) επέστρεψε στη… βάση του. Ήδη η αξία του ήταν απόλυτα αναγνωρισμένη στα πάτρια εδάφη και ο αλησμόνητος Μπράιαν Κλαφ (Brian Clough), θέλοντας να ενισχύσει την επίθεση της ομάδας του, την οποία συνέθεταν οι εξαιρετικοί Γκάρι Μπερτλς (Garry Birtles) και Τόνι Γούντγκοκ (Tony Woodcock) στον άξονα και ο σπουδαίος Τζον Ρόμπερτσον (John Robertson) στο αριστερό άκρο, δεν δίστασε να πείσει την διοίκηση του σωματείου του να καταβάλλει ένα άνευ προηγουμένου και προκλητικά μεγάλο για τους συμπατριώτες τους ποσό για να τον εντάξει στο δυναμικό της ομάδας του, στην προσπάθεια της να διατηρήσει τα σκήπτρα στο αγγλικό πρωτάθλημα και να διακριθεί στην Ευρώπη.
![](https://i0.wp.com/1.bp.blogspot.com/-jc5iHCrZc58/Vw0nxtGjheI/AAAAAAAAUZs/vDpZWq3AJsUb1SpcnprVsLME9UsCAQr7wCLcB/s1600/14597-zoom.jpg?resize=517%2C720&ssl=1)
![](https://i0.wp.com/1.bp.blogspot.com/-eiQCqLgSvys/WNrdQciz0oI/AAAAAAAAgww/qJlDR-qBc0o0cZ74-tZUhkzOBbKxziXnQCLcB/s1600/Brian-Clough-and-Squash-Racket.jpg?resize=634%2C435&ssl=1)
Στις 8 Φλεβάρη του 1979, λοιπόν, ο Τρέβορ Φράνσις, υπέγραφε το νέο του συμβόλαιο και γινόταν ο «Πρώτος Παίκτης που Κόστισε Ένα Εκατομμύριο Λίρες»! Ο Κλαφ έκλεψε την παράσταση και στην παρουσίαση της πανάκριβης εκείνης μεταγραφής καθώς εμφανίστηκε στη συνέντευξη Τύπου με την θρυλική κόκκινη φόρμα του και κρατώντας μία ρακέτα ανυπόμονος να τελειώσει το σχετικό τελετουργικό και να πάει να παίξει το λατρεμένο του σκουός.
![](https://i0.wp.com/1.bp.blogspot.com/-Yh_eGLHcowg/Vw0o8wkNUzI/AAAAAAAAUas/iMKTsfgJhwsUFY2pHXmvvNVocLdKrqQJwCLcB/s1600/_85952922_gettyimages-451806034.jpg?resize=560%2C315&ssl=1)
![](https://i0.wp.com/4.bp.blogspot.com/-rqq00Euga6U/Vw0nxqAJcGI/AAAAAAAAUZk/d6z_oXmUuO8nxuhiR_KTmOKYINaHd3XggCLcB/s1600/132662_60_news_hub_multi_630x0.jpg?resize=630%2C419&ssl=1)
Για να έρθει η 30η Μαΐου του 1979, κάτι παραπάνω δηλαδή από 3,5 μήνες μετά την πολύκροτη μεταγραφή του, για να δικαιώσει περίτρανα την …τρέλα ένός από τους τρεις κορυφαίους Άγγλους τεχνικούς όλων των εποχών, μαζί με τον θρυλικό Χέρμπερ Τσάπμαν (Herbert Chapman) των Χάντερφιλντ και Άρσεναλ στις δεκαετίες του 1920 και 1930 και τον επίσης αείμνηστο Μπομπ Πέισλι (Bob Paisley) της Λίβερπουλ. Λίγο πριν από το φινάλε του πρώτου μέρους του τελικού κόντρα στη Μάλμοε στο «Ολυμπιακό στάδιο» του Μονάχου, η μπάλα έφθασε στο μαγικό αριστερό πόδι του Τζον Ρόμπερτσον που όπως το συνήθιζε απέφυγε με ωραία ενέργεια δύο αντιπάλους λίγα εκατοστά μακριά από τη γραμμή του πλαγίου άουτ και έβγαλε μία δύσκολη σέντρα στο πίσω δοκάρι της εστίας των πρωταθλητών Σουηδίας.
![](https://i0.wp.com/1.bp.blogspot.com/-zu0fFj1RNlM/Vw0n3dWDCrI/AAAAAAAAUaI/uTxBEcHU_7UZIpXblCoDds2GPlxUqO6igCLcB/s400/Nottingham%2BForest%2B81%2BRoad%2BTrevor%2BFrancis%252C%2BNacional%2B2-1981.jpg?resize=400%2C260&ssl=1)
![](https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/-Y-cJK1OAfa4/Vw0pxH5wIoI/AAAAAAAAUbc/gkLNLk9ZB9QS-_UsLjzgbv93Ecg3u_TzgCLcB/s1600/183952163.jpg?resize=431%2C594&ssl=1)
![](https://i0.wp.com/3.bp.blogspot.com/-346J0BWkxM8/Vw0pJbYhobI/AAAAAAAAUbA/MhVhGsYYB7ojp5EMDZxLW2bjSL1xbBTJwCLcB/s1600/article-1146549-03890A8E000005DC-960_468x540.jpg?resize=468%2C540&ssl=1)
Η αλήθεια είναι πάντως ότι με την φανέλα της Φόρεστ δεν έδειξε απόλυτα τα μεγάλα του ποδοσφαιρικά προσόντα και μία ερμηνεία για αυτό είναι η απόφαση του Κλαφ να τον χρησιμοποιεί συχνά στην δεξιά πλευρά της επίθεσης της ομάδας και όχι στην καρδιά της όπως άρεσε στον Φράνσις. Ήταν στην ομάδα της που ηττήθηκε στον τελικό του Λιγκ Καπ από την Γουλβς αλλά απουσίασε λόγω τραυματισμού στο αχίλλειο τένοντα από εκείνο του Πρωταθλητριών ένα χρόνο μετά το κατόρθωμα του στη βαυαρική πρωτεύουσα, όταν η Νότιγχαμ διατήρησε τα ευρωπαϊκά κεκτημένα της, με νίκη πάλι 1-0, αυτή τη φορά κόντρα στο Αμβούργο, στο «Μπερναμπέου» της Μαδρίτης.
![](https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/-_xgsrwYgPHU/Vw0qCG_ZlcI/AAAAAAAAUbk/RC3tMjAvVOEf4XKbo3kNYEdWEqigkso-wCLcB/s640/14598-zoom.jpg?resize=465%2C640&ssl=1)
Πέτυχε συνολικά 14 γκολ την σεζόν 1979/80 και άλλα 6 σε μόλις 18 ματς την αμέσως επόμενη, καθώς ταλαιπωρήθηκε από νέο σοβαρό τραυματισμό, που τον κράτησε εκτός αγώνων για πάνω από έξι μήνες. Και αφού έδωσε το «παρών» σε λιγότερα από 20 ματς με τη φανέλα της Νότιγχαμ (συνολικά 28 γκολ σε 70 συναντήσεις πρωταθλήματος), παραχωρήθηκε το 1981 στη Μάντσεστερ Σίτι έναντι 1,2 εκατομμυρίων στερλινών. Μάλιστα και εκείνη η μεταγραφή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και τούτο γιατί ο πρόεδρος των «πολιτών» Πίτερ Σουέιλς (Peter Swales) ενημέρωσε τον τεχνικό της ομάδας Τζον Μποντ (John Bond) ότι το σωματείο δεν θα μπορούσε να αντέξει το ποσό της και ο τελευταίος απέστειλε τελεσίγραφο ότι αν δεν γίνει η αγορά θα υποβάλλει την παραίτηση του. Τελικά πραγματοποιήθηκε η επιθυμία του Μποντ και αποκτήθηκε ο παίκτης που στο ντεμπούτο του με τη Σίτι πέτυχε δύο γκολ κόντρα στη Στόουκ. Ο συνολικός απολογισμός στους «μπλε» ήταν μόλις 26 ματς στο πρωτάθλημα αλλά και 12 γκολ.
![](https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/-0rFIporS0Dc/Vw0qB--jcSI/AAAAAAAAUbo/yBu2E2tGocYAh2FkHbBa6yQNvW1Y0cL3ACLcB/s640/14599-zoom.jpg?resize=474%2C640&ssl=1)
![](https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/-ev6wFhiiODM/Vw0qH8QCW9I/AAAAAAAAUb4/esC-TAtA7-cRWr3hN3AnJhMYzVt4TVs5wCLcB/s640/original.jpg?resize=640%2C442&ssl=1)
Και οι φίλοι των «κουκουβαγιών» συνήθιζαν να τραγουδούν για τον βετεράνο πλέον άσο που είχε μεν χάσει μεγάλο μέρος από την ταχύτητα του αλλά συχνά εμφάνιζε την …αφοπλιστική του εκρηκτικότητα και διατηρούσε σχεδόν ακέραια την απολαυστική του τεχνική κατάρτιση «έχουμε τον πονηρό Τρέβορ που θα παίζει για πάντα!».
![](https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/-JD7rdZ4u3PA/Vw0qByDLtSI/AAAAAAAAUbg/pEBf-DS_ADgoI0m2V5Xzu1_CLENlXZQIwCLcB/s1600/11422-zoom.jpg?resize=516%2C720&ssl=1)
Χρίσθηκε 52 φορές διεθνής με τη φανέλα της εθνικής Αγγλίας και σημείωσε 12 τέρματα. Ήταν από τα αστέρια και τους σκόρερ της στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982.
Εργάστηκε με επιτυχία ως προπονητής στην Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, την Σέφιλντ Γουένσντεϊ, την οποία οδήγησε στους τελικούς του Κυπέλλου και του Λιγκ Καπ Αγγλίας το 1993, χάνοντας σε αμφότερες τις περιπτώσεις το τρόπαιο, την Μπέρμιγχαμ, την οποία έφερε ως τον τελικό του Λιγκ Καπ του 2001, ηττώμενος στα πέναλτι από την Λίβερπουλ, και στην Κρύσταλ Πάλας.
![](https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/-jFMgLwKiSWw/Vw0qF7eMt4I/AAAAAAAAUb0/-PPV_7w59mAdmOr6xEzhEISiIfvpNgyggCLcB/s640/Francis_Goal_1982Csport.jpg?resize=640%2C464&ssl=1)
Ο Γκρέι ήταν η ακριβότερη μεταγραφή έως τον Οκτώβριο του 1981, όταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πλήρωσε 1,5 εκατομμύριο στερλίνες για τον Μπράιαν Ρόμπσον (Brian Robson). Στη συνέχεια το ρεκόρ βγήκε από τα όρια του Νησιού, με συλλόγους από την Ιταλία αρχικά και στη συνέχεια από την Ισπανία να το καταρρίπτουν, κύρια ως καταβάλλοντες και κατά 2ο λόγο ως εισπράκτορες. Και μόνον στα μέσα της δεκαετίας του 1990 αμφότερα τα εμπλεκόμενα σωματεία ήταν από την Αγγλία τόσο ως αγοραστές όσο και ως πωλητές!
PALMARES
Επαγγελματική καριέρα
- 1971–1979: Birmingham City Football Club, 280 (119)
- 1978–1979: (δανεικός) → Detroit Express, 33 (36)
- 1979–1981: Nottingham Forest Footbal Club,70 (28)
- 1981/82: Manchester City Football Club, 26 (12)
- 1982–1986: Unione Calcio Sampdoria, 68 (17)
- 1986/87: Atalanta Bergamasca Calcio, 21 (1)
- 1987/88: Rangers Football Club, 18 (0)
- 1988: Wollongong City Football Club, 3 (2)
- 1988–1990: Queens Park Rangers Football Club, 32 (12)
- 1990–1994: Sheffield Wednesday Football Club, 76 (5)
Σύνολο καριέρας: 627 (232)
Διεθνής
- 1976–1986: Αγγλία, 52 (12)
Προπονητική καριέρα
- 1988/89: Queens Park Rangers Football Club
- 1991–1995: Sheffield Wednesday Football Club
- 1996–2001: Birmingham City Football Club
- 2001–2003: Crystal Palace Football Club
Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής
Συλλογικοί
- Πρωτάθλημα Β’ Κατηγορίας Αγγλίας: επιλαχών 1971/72 (άνοδος στην Α’)
- American Conference – Central Division: 1978
- Κύπελλο Πρωταθλητριών: 2 (1978/79, 1979/80)
- Ευρωπαϊκό Super Cup: 1979
- Κύπελλο Ιταλίας: 1984/85
- Λιγκ Καπ Σκωτίας: 1986/87
- Λιγκ Καπ Αγγλίας: 1990/91
Προσωπικές Διακρίσεις
- Μέλος Ιδανικής Ενδεκάδας της Χρονιάς από την Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών Αγγλίας: 3 (1976/77, 1977/78, 1981/82)
Ως προπονητής
- Κύπελλο Αγγλίας: φιναλίστ 1992/93
- Λιγκ Καπ Αγγλίας: φιναλίστ 1992/93
- Λιγκ Καπ Αγγλίας: φιναλίστ 2000/01
Πηγή: Ευλογημένο Ποδόσφαιρο