Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Για πρώτη φορά από το 1987, η Λιντς Γιουνάιτεντ βρίσκεται στους ημιτελικούς του FA Cup. Μετά την επική πρόκριση επί της Γουέστ Χαμ στα προημιτελικά (2-2 και νίκη στα πέναλτι), η ομάδα του Ντάνιελ Φάρκε θα αντιμετωπίσει την Τσέλσι στο «Wembley». Το ζευγάρι αυτό δεν είναι τυχαίο. Φέρνει πίσω έντονες, σχεδόν μυθικές αναμνήσεις από τον συγκλονιστικό τελικό του 1970, έναν αγώνα που σημάδεψε όχι μόνο την ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, αλλά και την τηλεοπτική ιστορία στην Ελλάδα.
Εκείνο τον Απρίλιο του 1970, η Λιντς του Ντον Ρέιβι και η Τσέλσι του Ντέιβ Σέξτον προσέφεραν ένα από τα πιο «άγρια» και επικά ματς που έγιναν ποτέ το FA Cup. Στον τελικό που έληξε 2-2 (γκολ για Λιντς οι Τζακ Τσάρλτον και Μικ Τζόουνς), χρειάστηκε επαναληπτικός στο «Ολντ Τράφορντ». Εκεί, σε έναν αγώνα που χαρακτηρίστηκε από ατελείωτα σκληρά μαρκαρίσματα, η Τσέλσι νίκησε 2-1 και κατέκτησε το πρώτο της Κύπελλο.
Το ματς παρακολούθησαν πάνω από 28 εκατομμύρια τηλεθεατές στη Βρετανία, ενώ στην Ελλάδα ήταν η πρώτη φορά που ένας τελικός FA Cup μεταδιδόταν ζωντανά – μια στιγμή που έκανε τους λίγους Έλληνες φιλάθλους που είχαν τηλεοπτικό δέκτη να κολλήσουν στην οθόνη και να γνωρίσουν από κοντά το πάθος και την αγριότητα του αγγλικού ποδοσφαίρου. Και με το Παγκόσμιο Κύπελλο τότε να ακολουθεί, οι πωλήσεις εκτοξεύτηκαν!
Το 1972, μόλις δύο χρόνια αργότερα, η Λιντς πήρε την εκδίκησή της. Υπό τον Ντον Ρέιβι, τα «παγώνια» κατέκτησαν το μοναδικό FA Cup στην ιστορία του συλλόγου. Στον τελικό νίκησαν την Άρσεναλ με 1-0. Ήταν η εποχή της… χρυσής γενιάς: Μπρέμνερ, Λόριμερ, Τσάρλτον, Έντι Γκρέι Χαντερ – μια ομάδα που έπαιζε με πάθος, πείσμα και υπερηφάνεια. Το γκολ του Άλαν Κλαρκ έδωσε το τρόπαιο που δεν ήταν απλά το Κύπελλο, αλλά η επιβράβευση μιας ολόκληρης φιλοσοφίας και μιας δεκαετούς πλήρους κυριαρχίας, που επισφραγίστηκε από την άνετη κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1973-74 με ξεκίνημα 29 αήττητων ματς.
Σήμερα, 54 χρόνια μετά από εκείνη την κατάκτηση του Κυπέλλου και 39 χρόνια μετά τον τελευταίο ημιτελικό (όπου έχασαν 3-2 από την Κόβεντρι στην παράταση), η πρόκριση στους «4» του Κυπέλλου είναι γεγονός.
Και ο ημιτελικός απέναντι στην Τσέλσι, δεν είναι απλώς ένας αγώνας. Είναι μια δήλωση. Για τον σύλλογο που πέρασε χρόνια στην Championship, που έζησε την απόλυτη πτώση μέχρι και τη League one, και την αργή, επίπονη ανάκαμψη, αυτή η πορεία συμβολίζει την επιστροφή στις ρίζες του.
Σημαίνει ότι η Λιντς δεν είναι πια η ομάδα που «έπεσε από τα σύννεφα», αλλά μια ομάδα που μπορεί ξανά να ονειρεύεται μεγαλεία.
Για τους παίκτες, είναι η ευκαιρία να γράψουν το δικό τους όνομα δίπλα στους «θρύλους» των 70s. Για τον Φάρκε και το τεχνικό επιτελείο, είναι η επιβεβαίωση ότι το έργο που «χτίζεται» στο «Έλαντ Ρόουντ» έχει βάθος και μέλλον.
Κακά τα ψέματα, η ομάδα κινδυνεύει αλλά αυτή τη στιγμή και μετά από τέτοια πρόκριση και έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι στο Λονδίνο, για τους φιλάθλους – τους πιο πιστούς, τους πιο θορυβώδεις, από τους πιο ρομαντικούς στην Αγγλία – είναι κάτι πολύ πιο βαθύ: είναι η ανάμνηση ότι η Λιντς Γιουνάιτεντ δεν είναι απλώς μια ομάδα. Είναι μια ιστορία που συνεχίζεται, ένα κλαμπ που ακόμα και στις δύσκολες στιγμές του κρατάει ζωντανή την υπερηφάνεια και την πίστη ότι «μπορούμε ξανά».
Είτε προκριθούν είτε όχι, η φετινή πορεία στο Κύπελλο «γεννά» οπαδούς! Ένα κεφάλαιο που ξεκίνησε με το αίμα και το πάθος του 1970, συνεχίστηκε με τη δόξα του 1972 και περιμένει εδώ και δεκαετίες για να γραφτεί η επόμενη επική σελίδα, είναι λόγος χαράς. Το «αύριο», μαζί με την αγωνία για την παραμονή στην κατηγορία, μπορεί αυτήν την στιγμή να περιμένει!
Πηγή: England365
