Του Δημοσθένη Γεωργακόπουλου
«Οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στις ήττες». Μία φράση που έχει κυριαρχήσει – δικαίως – στο ποδόσφαιρο. Γιατί στις νίκες και στις επιτυχίες, όλα μοιάζουν ιδανικά και είναι εύκολα διαχειρίσιμα. Τι γίνεται, όμως, όταν τα πράγματα στραβώνουν; Όταν έρχονται ήττες και χάνονται οι στόχοι; Δύο επιλογές υπάρχουν. Είτε να προχωρήσεις σε κινήσεις που θα σε φέρουν ξανά στο δρόμο των επιτυχιών, είτε να το αφήσεις και σιγά σιγά να μετατρέπεσαι σε μικρή ομάδα. Να ποτίζεται ο οργανισμός σου στις ήττες και να μη σε ενδιαφέρει, που ολοένα και μικραίνεις ποδοσφαιρικά. Όπως ακριβώς, συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον Παναθηναϊκό. Αντίθετα με την ΑΕΚ, η οποία έδειξε χαρακτήρα στην πρώτη – μεγάλη – αποτυχία της σεζόν και θριάμβευσε στο αθηναϊκό ντέρμπι, με το επιβλητικό 4-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Όλοι μπορεί να στέκονται στον χαρακτήρα των ποδοσφαιριστών και στην τεράστια κλάση του Λούκα Γιόβιτς με το «καρέ» τερμάτων, όμως κατά την προσωπική μου άποψη, καθοριστικός ήταν ο τρόπος που ταρακούνησε την ομάδα ο Μάριος Ηλιόπουλος, ο οποίος μετά τα λάθη και τις υπερβολές του στην πρώτη σεζόν, φέτος είναι ένας… κανονικός ιδιοκτήτης μεγάλης ΠΑΕ. Χωρίς να χάνει τον αυθορμητισμό που τον χαρακτηρίζει, ο ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ είναι παρών, όταν αυτό είναι απαραίτητο και όχι απλά για να είναι. Αυτή η αλλαγή πιστώνεται σε μεγάλο βαθμό στην έλευση του Μηνά Λυσάνδρου στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου. Ενός ποδοσφαιράνθρωπου που ξέρει πώς να κουμαντάρει ιδανικά ένα μεγάλο «μαγαζί», με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης να παρεμβαίνει μόνο όποτε χρειάζεται.
Τι έκανε, λοιπόν, ο Μάριος Ηλιόπουλος μετά τον αποκλεισμό από τον ΟΦΗ στο κύπελλο; Επέβαλλε πρόστιμο 400 χιλιάδων ευρώ στους ποδοσφαιριστές, όμως τους άφησε ένα μικρό «παραθυράκι». Σε περίπτωση που έκαναν το 3/3 απέναντι σε Παναθηναϊκό, Αστέρα και Ολυμπιακό, αυτού του είδους η τιμωρία δεν θα ίσχυε. Μπορεί ο Λούκα Γιόβιτς να είπε πως οι παίκτες δε σκέφτονταν το πρόστιμο – και μπορεί να είναι έτσι – όμως ο Μάριος Ηλιόπουλος είχε καταφέρει, αυτό που επιδίωξε. Να θίξει τον εγωισμό των ποδοσφαιριστών του, να τους… θυμώσει, ώστε να αποδείξουν ότι άδικα τους επιβλήθηκε η συγκεκριμένη ποινή. Αυτό, δηλαδή, που έπρεπε να κάνει ένας ιδιοκτήτης μιας ομάδας με μεγάλους στόχους.
Αντίθετα, στον Παναθηναϊκό, τι έγινε μετά από τη μεγαλύτερη ήττα στην ιστορία του από την ΑΕΚ; Τίποτα. Σήμερα, απλά ξημέρωσε… Δευτέρα. Ή σχεδόν τίποτα, για να είμαστε απόλυτα ακριβείς, αφού κόπηκε το σημερινό ρεπό στους ποδοσφαιριστές. Αυτή ήταν η επίπτωση μετά την πιο βαριά ήττα στην ιστορία του συλλόγου σε αθηναϊκό ντέρμπι. Να κοπεί ένα… ρεπό και μετά να πάμε παρακάτω. Θυμάμαι πριν από οκτώ χρόνια, μετά από μία βαριά ήττα του Ολυμπιακού από τον ΠΑΣ Γιάννινα με 3-0, τον Βαγγέλη Μαρινάκη να απευθύνεται στους παίκτες και να λέει το περίφημο «δεν κάνετε ούτε για χαρτιά υγείας στον Ρέντη». Στο σημερινό Παναθηναϊκό, οι ποδοσφαιριστές γνωρίζουν σε ποια ομάδα αγωνίζονται και ότι τέτοιας έκτασης ήττες δεν επιτρέπονται; Και μάλιστα, χωρίς να καταθέσουν την ψυχή τους στο γήπεδο; Ή μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο και είτε κερδίσουν, είτε χάσουν θα είναι «το ίδιο και το αυτό»;
Ακόμα πιο ανησυχητικό για τον Παναθηναϊκό είναι το γεγονός πως και ο Ράφα Μπενίτεθ δείχνει άνετος και χαλαρός, χωρίς την πίεση του αποτελέσματος. Θα πει κανείς, ότι αυτό που του ζητήθηκε από τη διοίκηση είναι να φτιάξει την ομάδα του μέλλοντος. Ωστόσο, ο Παναθηναϊκός είναι ένας σύλλογος που έχει παρόν και – πολύ περισσότερο – ένδοξο παρελθόν. Δεν μπορεί να αφήνει τις σεζόν να φεύγουν έτσι, χωρίς να ενδιαφέρεται και χωρίς να… ανοίγει ρουθούνι. Γιατί τα χρόνια μακριά από την κορυφή είναι 16 και η καταμέτρηση συνεχίζεται. Παναθηναϊκός είναι, όχι Λεβαδειακός. Αν και είναι άδικο για τη φετινή φοβερή ομάδα της Βοιωτίας να τη συγκρίνουν με το «τριφύλλι». Άλλωστε, το μόνο κοινό που έχουν φέτος είναι το πράσινο χρώμα στη φανέλα και μισή ντουζίνα ποδοσφαιριστών που δεν έκαναν στον Παναθηναϊκό και φέτος διαπρέπουν στη Λιβαδειά…
Πηγή: Gazzetta
