Του Γιάννη Φιλέρη
Η ιστορία λέει ότι ο Ολυμπιακός είναι πιο επικίνδυνος για γκάφα απέναντι στις χειρότερες ομάδες της EuroLeague. Με τις κορυφαίες δεν έχει πρόβλημα, βάζει τη συγκέντρωση του στο φουλ. Με τις “άλλες”, όμως, το ρίχνει πολλές φορές στο σορολόπ και έχει πατήσει μπανανόφλουδες πολλάκις. Σαν αυτή που προσπάθησε να του στρώσει κάτω από τα πόδια του και η Βιλερμπάν, στην οποία οι “ερυθρόλευκοι” έδωσαν δικαιώματα, μέχρι βέβαια ενός σημείου.
Τελικά, κατάφεραν να φύγουν νικητές από τη Λιόν και να φτάσουν στις 23 νίκες, πατώντας και στην κορυφή της κατάταξης. Ξέρουν ότι με δυο ακόμα, στα τρία ματς που τους απομένουν, το αβαντάζ έδρας δεν χάνεται και ο πρώτος στόχος σε αυτό τον μαραθώνιο θα έχει επιτευχθεί.
Το ματς στην αρένα της Βιλερμπάν είναι από κείνα που κανείς δεν τα θυμάται στο τέλος της χρονιάς, εκτός … αν έχει χάσει. Ο Ολυμπιακός ήταν αρκετά επιρρεπής στο λάθος (συνολικά 16) δεν ανταπεξήλθε απόλυτα στην πίεση που άσκησαν στο δεύτερο ημίχρονο οι γηπεδούχοι – ειδικά απέναντι στους περιφερειακούς, τους δυο πόιντ-γκαρντ και τους Ντόρσεϊ-Φουρνιέ, ωστόσο κράτησε τα μπόσικα και προφανώς είχε τις μονάδες και την ποιότητα να αποφύγει το πατατράκ.
Η ΑSVEL ναι μεν απόκοψε την καλή κυκλοφορία που είχε ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο (από τις 15 ασίστ, έπεσε στις 8) δεν επέτρεψε να πάει η μπάλα στον Βεζένκοβ, από την άλλη, όμως, δεν κατάφερε καν να ιοφαρίσει, έστω και μια φορά στο καλό της διάστημα.
Οι Πειραιώτες είχαν το νου τους, κάθε φορά που έβλεπαν τη Βιλερμπάν να τους πλησιάζει να πατάνε ελαφρά το γκάζι και να διατηρούν τον έλεγχο.
Ο Ντόντα Χολ παίρνει, χωρίς αμφιβολία, τον τίτλο του κορυφαίου αφού τελείωσε το ματς αλάνθαστος (4/4 δ, 6/6β) μάζεψε 6 ριμπάουντ – εξ αυτών ένα πολύ κρίσιμο επιθετικό και παίζοντας 21:15 λεπτά, έγινε παράγοντας της νίκης. Συν τοις άλλοις πρόσφερε και σπουδαίο θέαμα, αξιοποιώντας με εντυπωσιακά καρφώματα τις πάσες του Φουρνιέ.
Είναι σε πολύ καλή κατάσταση ο Αμερικανός σέντερ, το έδειξε και στο ΟΑΚΑ εναντίον του Παναθηναϊκού και κάθε φορά παρουσιάζεται καλύτερος, αλλά και πιο συγκεντρωμένος σε σχέση με την εκκίνηση της σεζόν. Μαζί με τον Μιλουτίνοβ, που είχε τους γνωστούς 10 πόντους και τα… επίσης γνωστά 9 ριμπάουντ, η φροντ-λάιν του Ολυμπιακού, ήταν ό,τι καλύτερο σε αυτό το παιχνίδι. Οι δυο ψηλοί είχαν 24 πόντους και 15 ριμπάουντ και αποδείχθηκαν το πιο αξεπέραστο πρόβλημα για τον κόουτς Πουπέ και την ομάδα του,.
Ο Φουρνιέ, εν τω μεταξύ, κρατούσε ένα σημαντικό τρίποντο για το τέλος του ματς (οι μοναδικοί πόντοι του στο ματς) και ο για ένα ακόμα βράδυ πρώτος σκόρερ, Βεζένκοβ σκόραρε στο τέλος μιας σχεδόν σκοτωμένης επίθεσης 28” πριν το τέλος, που επί της ουσίας ήταν και η χαριστική βολή στη Βιλερμπάν.
Η πιο απαραίτητη νίκη
Κάπως έτσι τα όποια όνειρα των γηπεδούχων για ένα πολύ μεγάλο αποτέλεσμα πήγαν περίπατο, ο Ολυμπιακός πήρε την αναπνοή που ήθελε και πρόσθεσε το πολύτιμο W στο ενεργητικό του. Ήταν η 9η νίκη του σε 13 εκτός έδρας ματς και η πιο απαραίτητη απ’ όλες, αφού τα λάθη, πλέον, σε αυτή την τελική ευθεία της EuroLeague απαγορεύονται. Και όταν γίνονται στοιχίζουν πάρα πολύ. Θα ήταν ιδιαίτερα οδυνηρό να φύγει ηττημένος από τη Λιόν.
Είναι κλισέ αυτό που ακολουθεί, αλλά στην Ευρωλίγκα ακόμα και ο αγώνας με τον τελευταίο κρύβει παγίδες. Κανένα ματς δεν είναι εύκολο, κανένας δεν κερδίζει αν δεν ιδρώσει, δεν έχει το νου του, η υποτιμήσει τον αντίπαλο. Το κάζο της Ρεάλ απέναντι στην Μπασκόνια, λίγη ώρα αργότερα, είναι ενδεικτικό. Οι Μαδριλένιοι πήγαν με τουπέ στη Βιτόρια, βρήκαν απέναντι τους μια ομάδα από την οποία έλειπαν … πέντε παίκτες και στο τέλος έχασαν.
Δικαίως ο Μπαρτζώκας, μετά το ματς, έκανε λόγο για απεριόριστη εκτίμηση στη νίκη κόντρα στη Βιλερμπάν, επισημαίνοντας και τις δυσκολίες που έχει κανείς όταν παίζει με αυτή την ομάδα, που από την τελευταία θέση έχει αποβάλλει πλήρως όλα τα άγχη, παίζει λίγο άναρχα και με αρκετό ρίσκο (12/37 τρίποντα) αλλά και σε πολύ υψηλό τέμπο. Παίζει και με τη νοοτροπία δεν έχω τίποτε να χάσω, απόδειξη τα 5/10 τρίποντα του Αζινσά, που μέχρι αυτό το παιχνίδι, είχε 30% πίσω από τη γραμμή.
Απέναντι σε αυτές τις ομάδες ο Ολυμπιακός αποδεδειγμένα έχει πρόβλημα, θα ήταν όμως μια επιχείρηση αυτοκτονίας αν γνώριζε την ήττα σε αυτό το παιχνίδι.
Ο προπονητής των “ερυθρολεύκων” δεν έκρυψε τον εκνευρισμό του, βλέποντας την παγίδα της πίεσης στο ξεκίνημα της τρίτης περιόδου, να προκαλεί βραχυκύκλωμα στη κίνηση της ομάδας του. Αυτός που τελικά την πλήρωσε ήταν ο Τάιλερ Ντόρσεϊ, όταν μπουρδουκλώθηκε πάνω στον αντίπαλο του και ενώ η ομάδα του είχε πάρει το ριμπάουντ. Το επιθετικό που χρεώθηκε έβγαλε τον Μπαρτζώκα από τα ρούχα του και τα νεύρα έφτασαν στο κατακόρυφο.
Στο ντέρμπι με τη Ρεάλ
Επιστρέφοντας στη βάση του ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του μια διπλή εβδομάδα. Το μεγάλο ματς της Τρίτης είναι αυτό εναντίον της Ρεάλ, Οι “μερένγκες” μετά την ήττα τους στη Βιτόρια έρχονται αποφασισμένοι κι ο Ολυμπιακός ξέρει ότι αν κάνει όπως με τη Βιλερμπάν 18 λάθη δεν πρόκειται να τη γλιτώσει.
Όμως το “ερυθρόλευκο” μπάσκετ έχει δοκιμαστεί (και πετύχει) σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές. Σε μεγάλα ματς, όπου απαιτείται συγκέντρωση και προσήλωση στο πλάνο.
Στο Ειρήνης και Φιλίας δεν θα πέφτει καρφίτσα και ο Ολυμπιακός θέλει να κάνει ένα ακόμα βήμα, για να πάρει στο τέλος αυτό που τόσο καιρό παλεύει με νύχια και με δόντια. Με πολλά σκαμπανεβάσματα στην αρχή της σεζόν, αλλά και μια σπουδαία πορεία από κάποια στιγμή και μετά μέσα στη χρονιά, που τώρα φτάνει στην κορύφωσή της.
Δεν είναι μακριά, αλλά δεν έχει ακόμα “καθαρίσει” την μπουγάδα, ώστε να μπει στα πλέι-οφ, έχοντας το πλεονέκτημα έδρας στα χέρια του. Μαζί και τις αυξημένες πιθανότητες να βρεθούν και φέτος στο φάιναλ-φορ…
