Επιλογή Σελίδας

Του Χρήστου Σωτηρακόπουλου

Είναι πολύ μεγάλη η ανυπομονησία μου κάθε χρόνο από το 1970 που είδα ως παιδί τον πρώτο τελικό εκείνο ανάμεσα σε Φέγενορντ και Σέλτικ μέχρι σήμερα, κάθε φορά που φτάνει η μέρα! Και πρόκειται για έναν ιστορικό τελικό. Γάλλοι εναντίον Άγγλων, για πρώτη φορά, με την Παρί να θέλει να γίνει η δεύτερη ομάδα που θα κάνει back to back στην εποχή του Champions League, και την Άρσεναλ να θέλει να κάνει νταμπλ σε Αγγλία και Ευρώπη, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Πώς το βλέπω, τι αίσθηση υπάρχει; Ένα ματς με κλειστό πρώτο μέρος, ένα ματς της λεπτομέρειας και ένα 90λεπτο που πολύ δύσκολα θα έχει… ανατροπή. Είναι όλα ανοιχτά και ο Μικέλ Αρτέτα γνωρίζει πως οι «κανονιέρηδες» βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ, σε κάτι που αν συμβεί, θα μνημονεύεται για πάντα!

Ένα «κλειστό» ματς με φαβορί την Παρί, αλλά και ευκαιρία για την Άρσεναλ, ώστε να… μνημονεύεται για πάντα το 2026!

Η πιο μεγάλη ώρα έφτασε. Είμαι για 36η φορά στον τελικό του Champions League απο τον πρώτο του 1983 στο ΟΑΚΑ που κάλυψα ως ρεπόρτερ και αυτήν τη φορά έχουμε μπροστά μας ένα «ζευγάρι» που είναι σίγουρα διαφορετικό.

Παρί Σεν Ζερμέν εναντίον Άρσεναλ. Η πρωταθλήτρια Γαλλίας κόντρα στην πρωταθλήτρια Αγγλίας. Μια «ιστορική» σεζόν για την ομάδα του Μικέλ Αρτέτα, η οποία μπορεί να κλείσει με τον πιο όμορφο τρόπο. Με ένα τρόπαιο που δεν έχει κατακτήσει ποτέ και επιστρέφει για να το διεκδικήσει, για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια.

Τότε, ήταν ένας τελικός που ναι μεν η Άρσεναλ έφτασε δίχως να έχει δεχθεί γκολ στα νοκ άουτ παιχνίδια, «γράφοντας» και ιστορία με τη νίκη της στο «Μπαρναμπέου» απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, πλην όμως στον τελικό άλλαξαν από νωρίς τα δεδομένα.

Η αποβολή του Λέμανς στοίχισε στην Αρσεναλ, σε ένα ματς που όπως έχω ξαναπεί, θα μπορούσε να έχει καταλήξει υπέρ της, με διαφορετική συνθήκη.

Απόψε, όμως, η Άρσεναλ πηγαίνει σε έναν τελικό απέναντι στην κορυφαία ομάδα της Ευρώπης, αλλά με ένα αίσθημα πως μπορεί να το κάνει. Ήταν τεράστιο επίτευγμα η κατάκτηση της Premier League, η ψυχολογία της είναι διαφορετική και αν το «μηδέν» μείνει, πράγμα που δεν είναι απλό, τότε οι Λονδρέζοι θα έχουν πραγματικές πιθανότητες να καταφέρουν κάτι που δεν μπόρεσαν ούτε την περίοδο που έμειναν για 49 ματς δίχως ήττα.

Πού μπορεί να κριθεί αυτός ο τελικός; Σίγουρα στη μάχη του κέντρου δεν λέω κάτι τρομερό, το ξέρω αλλά ποιος θα καταφέρει να επιβάλλει τον ρυθμό του θα είναι κλειδί. Είναι δύσκολες οι προβλέψεις σε όλα τα επίπεδα του ματς απόψε.

Στο ποιος θα έχει την μπάλα, στο ποιος θα επιχειρήσει να την αφήσει και να αμυνθεί, στο πώς θα κυλήσει η αναμέτρηση. Θεωρώ, όμως, πως ο άξονας θα είναι αυτός που θα κρίνει πολλά.

Το αν η Παρί θα ελέγξει τον ρυθμό με τους Βιτίνια και Νέβες ή αν η Άρσεναλ με τον Ντέκλαν Ράις και κατά πάσα πιθανότητα τον Θουμπιμέντι, θα μπορέσει αυτή να επιβάλλει τον «τέμπο» από νωρίς.

Πηγαίνουμε για ένα ματς στο όριο. Αυτό προβλέπω. Κλειστό παιχνίδι και κυρίως, πολύ κλειστό πρώτο ημίχρονο.

Αναμένεται να έχει ζέστη στη Βουδαπέστη εκείνη την ώρα αν και αυτή τη στιγμή συννέφιασε  και θεωρώ πως και οι δύο ομάδες θα μπουν πολύ προσεκτικά στο παιχνίδι, με στόχο να «εξετάσουν» όσα σκοπεύει να εφαρμόσει ο αντίπαλος στο γήπεδο.

Είναι ατού της Άρσεναλ οι στατικές φάσεις, θα πρέπει να προσέξει η Πάρι αυτό το πράγμα, αλλά ας μην ξεχνάμε πως και οι Γάλλοι δεν έχουν δεχθεί παρά μόνο ένα γκολ το τελευταίο διάστημα με αυτόν τον τρόπο.

Από την άλλη, η Παρί είναι η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης στο ανοιχτό γήπεδο. Ο Μικέλ Αρτέτα το ξέρει και δεδομένα δεν θα θέλει να δει τους τυπικά γηπεδούχους να απομονώνουν στο ένας με έναν ούτε τον Κβαρατσχέλια, ούτε τον Ντουέ.

Είναι όλα ανοιχτά και όπως είπα και το πρωί στο ραδιόφωνο, πάμε για ένα ματς του 55-45. Η Παρί φαντάζει ένα «κλικ» πιο… φαβορί, λόγω και της περσινής επιτυχίας, αλλά και το κίνητρο της Άρσεναλ στον θεσμό των 225 ματς χωρίς κατάκτηση, είναι τεράστιο.

Μην ξεχνάμε, φυσικά, πως αν οι «κανονιέρηδες» καταφέρουν να κερδίσουν, τότε θα έχουμε τρεις αγγλικές ομάδες στην κορυφή της Ευρώπης, για πρώτη φορά ιστορικά. Τελευταία φορά που κατάφερε κάτι αντίστοιχο μία χώρα ήταν το 1990, όταν οι Ιταλοί, με Μίλαν,  Σαμπντόρια, Γιουβέντους κυριαρχούσαν σε όλα τα επίπεδα.

Ο μεγάλος τελικός πλησιάζει. Προβλέπεται ένα πολύ ωραίο ματς, ένα ενδιαφέρον παιχνίδι και μία «παρτίδα» σκάκι ανάμεσα σε Αρτέτα και Ενρίκε. Το μόνο σίγουρο είναι πως η Άρσεναλ δεν θα είναι το ίδιο αφελής με την Ίντερ. Δεν θα ανοιχτεί, ξέρει πότε θα «χτυπήσει», θα προσπαθήσει να… διαβάσει και μετά να κάνει το παιχνίδι της.

Νομίζω πως όποια ομάδα προηγηθεί αποκτά τεράστιο πλεονέκτημα για την κατάκτηση. Δεν βλέπω ανατροπή στο 90λεπτο. Και από εκεί και πέρα, ας το πάρει ο καλύτερος ή ο πιο τυχερός. Ούτως ή άλλως, επειδή το ποδόσφαιρο είναι ένα δίκαιο άθλημα, έχουμε αντιμέτωπες για πρώτη φορά ιστορικά σε τελικό Champions League, Άγγλους και Γάλλους. Την πιο σταθερή ομάδα της διοργάνωσης απέναντι στην πιο θεαματική, μακράν, σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Το πρώτο γκολ θα είναι καθοριστικό, το πρώτο ημίχρονο επίσης και η Άρσεναλ έχει μία «χρυσή» ευκαιρία μπροστά της, να καταφέρει κάτι που θα μνημονεύεται για χρόνια…

Πηγή: England365